Sindhi

सिन्धी / سنڌي
Obszar	Pakistan, Indie, Hongkong, Oman, Singapur
Liczba mówiących	ok. 21 mln
Klasyfikacja genetyczna	Języki indoeuropejskie  Języki indoirańskie   Języki indyjskie    Sindhi
Pismo	arabskie, dewangari
Status oficjalny
Język urzędowy	Indie (Gujarat i Radżastan)
Kody języka
ISO 639-1	sd
ISO 639-2	snd
ISO 639-3	snd
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Wikipedia w języku sindhi

Sindhi – język z grupy indyjskiej języków indoeuropejskich, którym posługuje się kilkanaście milionów ludzi, głównie w pakistańskiej prowincji Sindh.

W XIV-XVIII w. był popularnym językiem literackim, zwłaszcza poezji sufickiej. Sindhi wykazuje wpływ substratu drawidyjskiego, jego cecha szczególną jest bogaty system fonetyczny (46 głosek) oraz obecność spółgłosek iniektywnych. Zarówno w Pakistanie jak i w Indiach ma status regionalnego języka urzędowego.

[edytuj] Zobacz też

• języki urzędowe Indii